Żywy obraz i prędkość myśli

Jeśli chcesz poznać tajemnice wszechświata,

myśl kategoriami energii, częstotliwości i wibracji.

Nikola Tesla

Przyspieszanie Ziemi 

Według prognoz astrologów i fizyków jądrowych, do 2011 roku mogliśmy planować przyszłość z tygodniowym wyprzedzeniem i szansą realizacji do 80%. Uran wszedł w znak Barana na siedem lat, w tym czasie Ziemia przyspieszyła. Każdy z nas od jakiegoś czasu dosłownie czuje to przyspieszenie. Mówi się, że czas leci niesamowicie szybko. Słusznie, ponieważ czas planowania skrócił się z tygodnia do 20 minut i dalej przyspiesza. Częstotliwość wydarzeń przypadająca na miesiąc trwa ok. 22 dni, a nie 30-31, jak widnieje w kalendarzu. Taki jest Uran – tłumaczy Krzysztof Donart, astrolog.

Zjawisko przyspieszania odczuwalne jest dla wielu ludzi jak kurczenie się czasu, choć w zegarku, laptopie i ogólnie w systemie codzienności zaprogramowanym cywilizacyjnie, czas pozostaje pozornie niezmienny płynąc monotonnym rytmem sztucznych praw i obowiązków, napędzany wydechem ludzkiej maszyny. Jednak nawet wtedy człowiek ma wyraziste poczucie zmienności czasu, co wydaje się potwierdzać obawy, że na systemie błędnych pojęć czasu i przestrzeni nie będziemy w stanie rozwinąć przyszłości ponad określony poziom.

Czujemy przez skórę lichość informacji serwowanej przez każdy istniejący dogmat. To nas doprowadza do wielu wątpliwości, które wprost materializują konflikty w nas oraz w naszym otoczeniu. Kategorie przyporządkowane powszechnie do pomiaru i oceny jakości w sposób tradycyjny przestają już wystarczać, aby z ich pomocą precyzyjnie myśleć w każdym podsystemie. Frustracja. A potem wybuch. Dla wielu śmiertelny.

Myśl człowieka, który stworzył system z takim defektem obrazowania okazała się zbyt wolna i nieprecyzyjna, aby działać prawidłowo. System rozpada się, bo ludziom nie chce się tak żyć, a jednocześnie elementy systemu dążą do odnawialności tak, jak go zaprogramowano. Czas i uwaga poświęcany na takie a nie inne myśli, determinuje kierunek ich urzeczywistnienia się. Większość ludzi stać tylko na to, co obserwujemy, ponieważ otoczenie wizualne jest tylko projekcją potencjału określonego dla rozwoju zbiorowej myśli.

Nazywa się ją wieloma imionami, ja nazwę ją martwą myślą. W żywej myśli chodzi o interwały w iluzji systemowego szczęścia. To momenty, które trącają najczulsze struny, choć dawno nie strojone i one pragną współgrać radosną melodię z energią miłości, która brzmi w przestrzeni. To znaczy, że dopóki bije serce w człowieku, dopóty odbiera on sygnały wszechświata, które nazywa się wibracją miłości. Aby zareagować na nie odważnie i prawidłowo, musi… odwzajemnić miłość natury.

Energia miłości

Miłość do czystej natury tworzenia, nie potrzeba egzystencjalna, a miłość wynikająca z głębokiego rozumienia jej odwiecznych praw. Radość tworzenia, która jest nauką żywej księgi życia. Zabrakło tego elementu, system okazał się bezduszny i śmiertelnie zautomatyzowany do granic absurdu. Odbiło się szerokim echem we wszechświecie. Potrzebna jest zatem wiedza, która pozwoli udoskonalić myśl człowieka i jego rozumienie stworzonych przez siebie dogmatów. Ta wiedza przetrwała jako uniwersalny wzorzec jakości życia w naturze, dzięki perfekcyjnej, boskiej kompensacji obrazu życia w DNA. Jest już zapisana w człowieku i w przy-rodzie. Jednak zbliżając się do sedna natury żywego obrazu okazuje się, że technokratyczny majątek człowieka w obecnej formie jest za ciężki, aby przenieść się w czasie, a to właśnie robi Ziemia przyspieszając. Ona dosłownie przenosi się w czasie i przestrzeni na inny poziom. Myśli, które są zbyt wolne po prostu zostaną rozszczepione. Znikną. Jeśli nie chcesz zniknąć ty i twój dobytek,

Znajdź sposób aby przyspieszyć swoją myśl, a znajdziesz sposób jak spowolnić i odczytać myśl wszechświata.

Co robi Ziemia? Przyspieszanie czasu wpływa na myśli. Ziemia jak będzie musiała, to przyspieszy tak bardzo, że większość z nas przepadnie.

Co jest w życiu najważniejsze? Każdy człowiek odpowie na to pytanie po swojemu, czas te wszystkie pomysły obrazowania miłości, doskonałości i szczęścia scalać w jednomyślną, świetlaną wizję przyszłości, aby móc się w niej znaleźć.

Energia, częstotliwości i wibracje związane z ruchem ciał niebieskich kierują uwagę człowieka w odpowiednią przestrzeń i dzieje się to poprzez uczucia. Żywe komórki rwą się ku żywym obrazom, które coraz częściej goszczą w naszych wnętrzach i wzniecają myśl. Człowiek powoli odkrywa, że wpływa na obraz własnej rzeczywistości i innych ludzi.

Nasuwa się następna myśl o tym, jak najlepiej wykorzystać przyspieszenie ziemskie dla własnego rozwoju. Skoro przyspiesza Ziemia, a przez to wszystkie inne procesy we Wszechświecie, to również myśl człowieka nabiera tempa. Tak w istocie się dzieje. Można zaobserwować zalew informacji, stopniowy rozpad skostniałych struktur, poszukiwanie nowych rozwiązań, wreszcie i większą odwagę liderów, którzy w zgiełku i tupocie ludzkich kopyt przecierają zapomniane tropy wiedzy. Tam, gdzie jedna myśl koncentruje się na zniszczeniu, pojawiają się inne myśli, które w miejsce tego, co unicestwione chcą budować od nowa życie – żywy obraz. Nowa myśl kiełkuje poprzez pojawianie się coraz większej ilości pomysłów powrotu do naturalnych metod organizacji życia i pracy człowieka poprzez poprawę jakości życia oraz środowiska naturalnego w najbliższym otoczeniu. Myśl tę można przetłumaczyć nie tylko dążeniem do doskonałości, bo ono z czegoś wynika. Mówi się o nowej erze, którą określa energia miłości, ponieważ ludźmi zaczynają kierować uczucia, które zmieniają sposób obrazowania rzeczywistości i wartościowania pojęć ją konstruujących. To sprawia, że z dnia na dzień porzucą dotychczasowe zajęcia, i ciężko powiedzieć, czy wyjdą z systemowego transu, czy wejdą w nowy stan świadomości.

Dynamika rozwoju myśli w społeczeństwach różnych krajów zwiastuje gruntowne zmiany w dotychczasowym podejściu do jakości życia. Ona jest wynikiem przyspieszania myśli. Wśród wtórnych praw (zbiorowy obraz systemu obsługiwanego przez różnorodność przekonań, wierzeń i nakazów), które na wszystkie sposoby próbują zachować dotychczasowy program - obraz świata i człowieka-niewolnika. Wśród tych praw odwiecznie trwa największe uniwersalne prawo natury i czeka jak matka, aż jej dziecko zacznie myśleć.

Tylko świadoma, prawidłowa i precyzyjna myśl ma szansę rozwinąć znaczną prędkość i przyspieszyć zdarzenia na skalę światową, które skierują cywilizację na nowy tor, chroniąc od wykolejenia systemu i katastrofy. Jednak nawet kosmiczna myśl nie jest w stanie prędko zatrzymać rozpędzonego pociągu technokracji. Spowalnia więc dystans ujawniając różnice pomiędzy prawdziwymi i fałszywymi obrazami systemu, człowieka, świata, wszechświata, wychowania, nauki i wszystkiego, co zniknie w otchłani czasu, ponieważ myśli, które to zbudowały będą za ciężkie, aby przeskoczyć w nowy wymiar tworzenia. Dla osób, których myśli za tym nie nadążą to faktycznie będzie armagedon.

Prędkość myśli

Przyspieszenie Ziemi dosłownie uniemożliwi powolnej myśli materialne zaistnienie. Już teraz wielu rzeczy nie zdążamy zrobić, bo nie starcza nam czasu. Szczególnie, gdy zajmujemy się czymś innym, niż potrzeba. Całą naszą wiedzę i dorobek można zmieścić w ziarenku piasku, a doświadczenie nasze i naszych przodków pozwoli dokładnie zrozumieć, dlaczego wieczności nie da się zbudować na podwalinach technokracji. Rosnąca świadomość nabierze wiedzy, wprawy i precyzji wraz ze zmianą sposobu myślenia. Wszystkie istoty dążą do doskonałości, co ma swój wyraz nawet w systemach technokratycznych. Mamy tę wiedzę w sobie, dlatego gdy Ziemia przyspiesza i my podświadomie dążymy, aby zharmonizować swoje myśli z jej prędkością.

Żywym obrazem zachowanym we współczesnej cywilizacji jest natura. Naturalny wzorzec jakości życia. Ludzie żyją na co dzień takim obrazem, jaki zdolni są wytworzyć. Struktury tworzone od starożytności z trudem utrzymują się i powoli rozpadają, ponieważ coraz więcej ludzi odłącza swoją myśl (zmienia obraz swojego życia i przekonań w wyobraźni) i podłącza się do nowej myśli (rezonans w stronę w harmonii z naturą). Im szybsza jest myśl, tym łatwiej się przestawić. Momenty wyraźnego odczucia potrzeby zmiany wiążą się z oczyszczeniem, katharsis, oświeceniem, transformacją, itd. Mówi się,  że "wywraca życie do góry nogami". Ale zwrot to tylko początek.

Ludzie uczą się życia w zgodzie z naturą (języka natury). W tych momentach są zdolni porzucić wyobrażenia i czystym sercem poczuć rezonans z naturą (melodię duszy). Ona współ-gra z organizmem i w cudowny sposób otwiera przed człowiekiem swoją żywą księgę. Żadna próba dogmatyzowania (spisania w formie normy społecznej) nie jest w stanie oddać, ani przekazać człowiekowi pełnego, zdrowego i działającego obrazu wiedzy, którego on sam bezpośrednio doświadczyć może, jeśli odpowiednio ukierunkuje własne myśli.

Wątpliwości są słuszne. Ludzie, którzy codziennie giną, ogólny rozpad i niemożność utrzymania szczęścia w takim systemie zmusza zbiorową świadomość do zatrzymania się nad krzywdą i myślenia nad rozwiązaniem. Trzeba zebrać i udoskonalić myśli, doprecyzować istniejące wyobrażenia, żeby przekształciły się w silne wystarczająco, aby unieść je na wyższe, szybsze wibracje. Jeśli dostroimy się do „melodii wszechświata”, nasze tworzenie będzie nie tylko zgodne i trwałe, ale przyjdzie z łatwością. 

KEIT, SJSW

KREATOLIGENCJA (Createlligence)

Komponentowy model twórczości Klausa Urbana

Wśród teorii twórczości na szczególną uwagę zasługuje zintegrowana koncepcja prof. K. Urbana, twórcy m.in. komponentowego modelu twórczości, a także dobrze znanego w Polsce testu TCT-DP.                Na potrzeby badań nad uwarunkowaniami rozwoju kreatywnej twórczości, prof. Urban wymyślił pojęcie Kreatoligencji, łączące cechy definiujące kreatywną inteligencję/inteligentną kreatywność, które można i należy rozumieć zamiennie i równolegle, rozważać jako współistniejące elementy twórczości wybitnej, jak zauważa sam autor.

Według Urbana, spirala rozwoju dziecka do osobowości dorosłej (w pełni wykształconej) działa od wewnątrz. Kreatywność pobudzona nawet w późnym wieku ma szansę rozwoju i innowacyjności. Poniżej, podstawowy model twórczości oparty na sześciu komponentach: 

Komponenty modelu twórczości według K. Urbana:

1.   myślenie i działanie dywergencyjne (oryginalność, giętkość, płynność, wrażliwość na problemy)

2.      ogólna wiedza i podstawowe myślenie (ocenianie, rozumowanie i logiczne myślenie, myślenie analityczne i syntetyczne, pamięć, szeroka percepcja)

3.      specyficzna wiedza i specyficzna zręczność (mistrzostwo i umiejętności związane z konkretną wiedzą, umiejętności i nawyki właściwe dla danej dziedziny aktywności, myślenie i działanie)

4.  koncentracja i zaangażowanie w zadanie (koncentracja na temacie, zadaniu, wytworze, selektywność, wytrwałość i uporczywość)

5.      motywacja i motywy (potrzeba nowości, umiejętność bawienia się, ciekawość, pęd do wiedzy, zdolność komunikowania się z ludźmi, samorealizacja, obowiązkowość)

6.     otwarcie i tolerancja na niejasność (otwarcie na doświadczenia, gotowość do podjęcia ryzyka, zdolności adaptacyjne i wytrzymałość, nonkonformizm, relaks, humor)

 Rys. 1  Komponentowy model twórczości według K. Urbana

 Komponentowy model kreatywności otwiera pole rozważań nad uniwersalnymi metodami pomiaru i oceny jakości w edukacji, sposobami zwiększenia integracji oraz indywidualizacji w podejściu do procesu nauczania. 

Autor wskazuje na skuteczność struktury podziału pytań na sześć komponentów wspartych kolejnymi sześcioma, z naciskiem na:

§         zapewnienie wysokiej jakości poprzez myślenie strategiczne,

§         dalekowzroczność w planowaniu,

§         elastyczne dostosowanie (m.in. programów kształcenia, metodyki pomiaru i ewaluacji oraz kierunków doskonalenia systemu edukacji ogólnej oraz twórczej do aktualnych potrzeb i wymagań uczniów zdolnych),

§         konstruktywne kształtowanie idei,

§         podejmowanie decyzji  działanie/produkt.

 Zdaniem prof. K. Urbana najbardziej szkodliwe dla rozwoju zarówno kreatywnej inteligencji, jak i edukacji jest ograniczanie się do teoretyzowania w kwestii podstawowej, czyli jakie ma być kreatywne nauczanie. Autor analizuje pojęcie i procesy kreatywności, zwracając uwagę na zaniedbanie sfery inteligencji nie tylko w procesie wychowania i kształcenia uczniów, lecz także merytorycznego przygotowania ich mentorów. Podkreśla, iż „wiedzę na najwyższym poziomie może ocenić jedynie wiedza na najwyższym poziomie” - najpierw trzeba uruchomić myślenie dywergencyjne u nauczycieli!Urban wskazuje również na rolę czynników środowiskowych w procesie twórczym, twierdząc, że funkcjonowanie wymienionych składników twórczości jest uzależnione nie tylko od ich posiadania przez jednostkę, ale również od istnienia odpowiedniej grupy społecznej i społeczno – historycznych uwarunkowań, kryteriów oceny i znaczenia produktów twórczości. W tym sensie można również wskazywać na środowisko internetowe jako na nowy i nie do końca zbadany teren, gdzie osoby potencjalnie twórcze mogą działać i wytwarzać wartościowe dla nich, jak również dla ich otoczenia, produkty (za: Matczak, 2000).[1]

„Edukacja dla twórczości jest kluczowym zagadnieniem dla ludzi i ich rozwoju w przyszłości. Złożoność twórczości jako najwyższej formy inteligencji zostanie wyjaśniona na podstawie Komponentowy Model Twórczości Urbana został rozszerzony o czterostopniowe pojemne struktury formułowane i podtrzymywane przez środowiskowy i ekologiczny szkielet. Wydaje się koniecznym utworzenie Odpowiedzialnej Kreatoligencji jako przyszłościowej kompetencji wbudowanej w taki wszechstronny model. Pozwoli to na nieograniczenie twórczej edukacji do prostych technicznych treningów, a także na nie ignorowanie i zaniedbywanie ważnych osobowościowych właściwości, jak również umożliwi uwzględnienie społecznych powiązań i wpływów, których oddziaływanie odpowiada za twórcze i inteligentne myślenie i działanie oraz edukację (nie tylko) dla zdolnych.”[2]

Komponentowy model twórczości w świetle problematyki jakości wizualnej

Uniwersalny charakter komponentowego modelu twórczości K. Urbana ma szerokie zastosowanie w badaniach uwarunkowań rozwoju jakości wizualnej, polegające m.in. na wspólnym, systemowym i procesowym podejściu do problematyki jakości, z uwzględnieniem potrzeb i oczekiwań geniuszu. Utylitarność omawianej metody wynika z wielopoziomowej struktury modelu, umożliwiającej wgląd w całokształt korelacji uwzględniających przestrzenne, wzajemne zależności pomiędzy komponentami oraz makro i mikro otoczeniem twórczości (m.in. indywidualne środowisko, wymiar lokalny, wymiar globalny). Ponadto, komponenty omawianego modelu twórczości odpowiadają obszarom jakości wizualnej identyfikowanym jako kluczowe czynniki stymulujące rozwój prawdziwej kreatywności i twórczej innowacji w sztukach wizualnych.

Zdolności twórcze – podsumowanie rozważań

Według dr M. Wróblewskiej, osoby odznaczające się inteligencją emocjonalną wykazują wyższą innowacyjność wykorzystywaną w projektowaniu nowych rozwiązań, posiadają większą motywację do wzbogacania kompetencji oraz wykazują większą odwagę w podejmowaniu nowych zadań. Jeden z aspektów inteligencji emocjonalnej – emocjonalne wspomaganie myślenia – wykazuje związek z twórczym rozwiązywaniem problemów, kreatywnością, myśleniem heurystycznym.[3] Wyniki eksperymentalnych badań E. Wiśniewskiej potwierdziły, że pod wpływem treningu twórczego następuje wzrost zdolności myślenia twórczego.[4] Z kolei, A. Przybylska zauważa, iż uśrednianie, ujednolicanie, niedostrzeganie jako podstawowe mechanizmy blokowania predyspozycji do rozwijania uzdolnień nie były podstawowym budulcem strategii edukacyjnych.[5]

Według wyników badań nad osobowością twórczą przeprowadzone w latach sześćdziesiątych przez M. I. Stein, powstała synteza stwierdzonych w badaniach amerykańskich cech ludzi twórczych, wypunktowanych poniżej:

1.  Twórczy ludzie są stanowczy, dominatywni, przywódczy, pełni inicjatywy, aktywni i samowystarczalni.

2.  Są mniej zahamowani, mniej formalni i konwencjonalni, nie tłumią popędów.

3.  Posiadają silną motywację, umiłowanie i zapał do pracy, dużą wewnętrzną dyscyplinę, upór, dużą energię, są dokładni.

4.  Są niezależni.

5.  Są konstruktywnie krytyczni, mniej zadowoleni z połowicznych rozwiązań.

6.  Mają szerokie zainteresowania i dużą wiedzę, są elastyczni.

7.  Są uczuciowo i emocjonalnie chłonni, subiektywni, witalni i entuzjastyczni.

8.  Mają estetyczny stosunek do świata, estetyczny typ inteligencji i uczuciowości.

9.  Mało interesują się sprawami ekonomicznymi.

10. Mają kobiece zainteresowania i brak męskiej agresywności.

11.Wykazują słabe zainteresowanie sprawami stosunków międzyludzkich, są introwertykami, ludźmi niezbyt towarzyskimi, pełnymi rezerwy.

12.Są emocjonalnie niezrównoważeni, lecz potrafią skutecznie wykorzystać swoją zmienność. Są źle przygotowani w sensie psychologicznych definicji, ale dodrze przystosowani do pracy i społecznie użyteczni. Wadą niniejszego zestawienia cech jest fakt, iż nie udało się skonstruować takiego narzędzia badawczego, którym można by dokonać pełnej weryfikacji empirycznej przedstawionego indeksu cech.[6]

Prawdziwe?

Wnioski

Z punktu widzenia pojęcia jakości wizualnej, wiedza z zakresu teorii twórczości stanowi istotny aspekt wyjaśniający działanie mechanizmów sterujących twórczością, a także umożliwia lepsze zrozumienie barier i możliwości rozwoju kreatywnej inteligencji, w szczególności przy pomocy analizy jakości komponentowego modelu twórczości K. Urbana.

W życiu i praktyce zawodowej, przykładem wyjątkowo nieprzeciętnie ilustrującym złożoność problematyki rozwoju geniuszu są wyniki badań przeprowadzonych i opublikowanych przez prof. Joan Freeman, która poświęciła 35 lat pracy, badając ponad 200 osób sklasyfikowanych jako nieprzeciętnie utalentowane. Jak podkreśla autorka, życie geniusza bywa zazwyczaj trudne pod każdym względem, ale próba pomocy może okazać się jeszcze bardziej skomplikowana.    

---

Bibliografia

Materiały dydaktyczne, VI Ogólnopolska Konferencja naukowa Uniwersytetu M. Kopernika w Toruniu, „Teoretyczne i praktyczne aspekty edukacji uczniów zdolnych” pt. „Zdolności i twórczość: od potencjału do realizacji”, 15-16 października 2010, Toruń

1. Freeman J. – Gifted lives. What happens when gifted children grow up
2. Urban K. – Odpowiedzialna kreatoligencja jako kompetencje dla przyszłości.Podejście integralne
3. Wiśniewska E. – Stymulowanie zdolności twórczych poprzez trening – wyniki badań eksperymentalnych
4. Wróblewska M. – Poziom inteligencji emocjonalnej a zdolności twórcze 

Inne

1. Biernat I., Predyspozycje twórcze a potrzeby psychiczne dorastających internautów, Czasopismo Naukowe „Kultura i Historia”, UMCS Lublin 2011
2. Żołyńska-Głuszak T. – Dzieci i młodzież zdolna – diagnoza, identyfikacja, edukacja w szkole, kwartalnik „45 minut”, Toruński Przegląd Oświatowy, Toruń 2004

KEIT, SJSW