Czy istnieje kompetentna energia. Wzorzec uniwersalnej jakości życia

"Czyńcie sobie ziemię poddaną, panujcie ..." (Rdz 1,28). 

Wyzwania stojące przed człowiekiem XXI wieku wymagają doskonalenia potencjału intelektualnego, który łączy doświadczenie minionych pokoleń i potrzeby wybiegające w przyszłość kolejnych. Księga natury to skarbnica wiedzy o bioarchitekturze i jej uniwersalnym zastosowaniu w każdej dziedzinie doskonalenia jakości życia. Aktualność, ważność oraz utylitarne znaczenie biosfery i sfery wizualnej dla człowieka wynika z konieczności zmiany podejścia do życia na projakościowe, jako warunku prawidłowego rozwoju. Rozumienie praw natury i ich materialnej, wizualnej demonstracji w świecie fizycznym umożliwia doskonalenie na bardzo subtelnym i zaawansowanym poziomie (rozwoju świadomości, inteligencji i innowacyjności). Daleka przyszłość jakości życia leży w zwinnym i efektywnym sterowaniu materią z poziomu bioarchitektury (jako infrastruktury sfery wizualnej).

Jak mogłoby wyglądać życie w stanie pełnej harmonii człowieka z naturą? Na to pytanie znajdujemy różnorodną lecz spójną odpowiedź nauki, sztuki i religii. Śladem najdoskonalszej jakości życia jest wiedza o tym, jak człowiek może zapanować nad materią, jak materia jest posłuszna władzy człowieka.

Bioarchitektura

W języku nauki i techniki pojęcie życia wiąże się ze zjawiskiem pola elektrycznego, które tworzy warunki życiodajne. Pole, które ma zdolność stymulacji jakości życia na poziomie komórkowym cechuje specyficzna budowa i zasada działania, opisane oraz potwierdzone przez nauki ścisłe i przyrodnicze.

Miejsce o dobrej energii to takie, które tworzy optymalne warunki dla twórczego i konstruktywnego wzrostu - w którym każdy człowiek chce cały czas przebywać, w którym zdrowo kiełkują nasiona, w którym ludzie i zwierzęta mają mocny system odpornościowy i dobre samopoczucie. Energię można zmierzyć za pomocą pola elektrycznego, nazywanego biopolem. Sekret doskonalenia uniwersalnej jakości życia zawarty jest w Księdze Natury - kodzie DNA oraz w istocie działania dobrego biopola. 

Jak tworzy się przyjazne otoczenie

Wiedza o życiu jest zarchiwizowana w kodzie DNA. Człowiek jest „spakowany” czyli biofizycznie skondensowany. Żeby mógł rozpakować swe archiwum wiedzy i w pełni korzystać z potencjału elektromagnetycznego musi zaistnieć odpowiednia jakość otoczenia, która stymuluje świadomość i potrzebę połączenia z biopolem. Człowieka odłączonego lub częściowo kompatybilnego można porównać do sprzętu bez wtyczki, prądu, baterii lub oprogramowania. Zawirusowanego lub uszkodzonego. Całkowita synchronizacja z polem elektrycznym w dowolnym momencie umożliwia człowiekowi efektywne sterowanie jakością życia z poziomu komórki biologicznej. Oznacza to pokonanie barier fizycznych i ograniczeń psychicznych w świecie materii. 

O tym, że bez harmonizacji z naturą pełny rozwój człowieka stoi pod znakiem zapytania, przekonuje nas wiele dziedzin wiedzy, nauki, sztuki i religia. Umiejętność budowy warunków korzystnych dla trwałego wzrostu i rozwoju istot żywych staje się priorytetem przetrwania ludzkości oraz istoty „człowieczeństwa” i wiąże się z poprawą jakości w otoczeniu wizualnym. 

Człowiek funkcjonujący w zdrowym biopolu i sferze wizualnej zdolny jest wznieść się na wyższy poziom świadomości, inteligencji i innowacji. Istotne staje się wykorzystanie tej wiedzy w praktyce codziennej  i zawodowej człowieka, (która zapisze się w genetyce kolejnych pokoleń jako informacja o doświadczeniu przodków).

Niestety, taki wymiar rozumienia i projektowania jakości życia pozostanie nieznany i owiany tajemnicą dotąd, aż cywilizacja odłączona od biopola (która przestała żyć w zgodzie z przyrodą i na niej się wzorować) podłączy się z powrotem do swego źródła energii za pomocą bioarchitektury.

Bios Logos

Nauka o życiu kieruje naszą uwagę na fakt, że istotą rozwoju jest sposób dystrybucji informacji, który decyduje o naszej jakości życia już na poziomie ładunków elektrycznych i biologicznych komórek. 

W świecie materialnym wszystko posiada ładunki dodatnie i ujemne. W kontekście bio inżynierii, życie to idealna dystrybucja ładunku elektrycznego, który jest fraktalny. Oznacza to, że dzieląc się i mnożąc, ładunek tworzy samopodobieństwo. Poprzez ładunek o takiej budowie, nowe życie otrzymuje pełne i nienaruszoną informację o doświadczeniach jakości życia poprzednich żywych struktur, w postaci energii przekazanej w DNA. W języku technicznym, dzięki fraktalności opartej na złotym podziale dokonuje się niedestruktywne przechodzenie ładunków elektrycznych przez siebie, czyli konstruktywna kompresja informacji. W ten sposób ładunki pozostają w zgodzie, a informacja w nich zawarta może być bezpiecznie osadzona w kodzie genetycznym, w biopolu i w otoczeniu wizualnym człowieka. Dzięki temu, wszystko, co umiera pozostawia po sobie wiedzę o swoim rodzaju i rozwoju, a to, co się rodzi może z tej wiedzy skorzystać i się doskonalić. Odkrycie mechaniki DNA przez Dana Wintera stawia w zupełnie innym świetle historyczne, polityczne i egzystencjalne problemy człowieka. Uświadomienie sobie głębi genetycznego projektowania jakości życia w skali pokoleń jest pierwszym krokiem do zrozumienia jak działa klucz uruchamiający uśpiony potencjał. 

Harmonia jako zgodność

Wzorzec jakości życia w przyrodzie polega na geometrii doskonałej kompresji i zasadzie złotego podziału zakodowanych we wszystkim, co żyje. Wzorzec, w którym skrywa się sekret życia nazywa się bioarchitekturą. Mierzalna definicja piękna w nauce i technice to maksymalna zawartość harmoniczna, jako idealna proporcja i dystrybucja ładunku elektrycznego. Tam, gdzie ładunki są ze sobą w zgodzie możliwa jest konstruktywna kompresja – biologia jest zdrowa i szczęśliwa. W języku technicznym taka organizacja odznacza się doskonałą konstrukcją bioarchitektoniczną. Jeśli struktura zostanie naruszona (kompresja w opozycji do fraktalności) następuje rozpad, zmiana i uszkodzenie informacji zawartej w kodzie genetycznym i biopolu. Każda nieprawidłowość podziału i dystrybucji już na poziomie komórkowym wprawia w dysharmonię wszystko, co żyje, ponieważ biologiczna struktura wiązań architektonicznych jest osłabiona. Jednocześnie, za pomocą opisanego sposobu oddziaływania energii  można szybko przywrócić witalność i życiodajność przyrody, stabilność psychofizyczną oraz rozbudzić dobre promieniowanie.

Tworzenie fal i akceleracja potencjału jakości życia

Kształt pola elektrycznego, które tworzy życie należy rozumieć jako szczególną geometrię fraktalną, która pokazuje jak zbiegają się fale. Doskonała fraktalność to sposób na zbieganie się fal (koniugacja fazowa). Nazywa się ją świętą geometrią i fraktalami, ponieważ wewnątrz wyglądają jak na zewnątrz, a taki kształt sprzyja idealnej kompresji. Ta kompresja jest kluczem utrwalania i ewolucji doświadczeń ludzkości, przekazywanych przez zdrową genetykę, a także istotą technologii komputerowej. To czynniki stymulujące jakość życia z biologicznego i technologicznego poziomu zarządzania (systemowego, procesowego i ciągłego doskonalenia). Dzięki fraktalnemu biopolu możliwe staje się generowanie żywej wody, zdrowej żywności i uzdrawianie ludzi i zwierząt.

Biofizyka polega na konstruktywnej kompresji, a idealna kompresja jest sercem bioarchitektury. Oznacza to, że umiejętność tworzenia fraktalnego biopola wokół siebie na co dzień, umożliwi człowiekowi zbliżenie się do stanu "oświecenia", budowę i modelowanie biologicznej architektury, która będzie dynamicznie wspierać życie i wzrost w perspektywie długofalowej. 
Obecnie kontynuowane zasady obrazowania i budowania świata charakteryzuje podział w opozycji do fraktalnego, który hamuje wzrost i uśmierca życie. Zanim zaczniemy budowę życiodajnej bioarchitektury, musimy zdefiniować cel, dla którego potrzebujemy właściwych proporcji wszystkiego, co nas otacza. Właściwe proporcje są ważne, o ile tworzą właściwe pole elektryczne. Dobre biopole kompresuje ładunek efektywnie, więc promieniuje efektywnie. To znaczy, że otoczenie staje się biologicznym generatorem energii. Elektryczna natura życia, śmierci, sterowania jakością, emocjami, błogością, ekstazą i nieśmiertelnością jest dośrodkową siłą elektryczną, która przyciąga do Ciebie ładunek elektryczny. Naukowym terminem oznaczającym tę siłę jest implozja. Zrozumienie tego zjawiska w przyrodzie ma praktyczne i uniwersalne zastosowanie jednocześnie na wszystkich poziomach doskonalenia jakości życia. Implodowanie polega na zassaniu ładunku elektrycznego. 

Metalowo-aluminiowe miasta pełne elektrosmogu zanieczyszczają człowieka utrudniając, a nawet uniemożliwiając realny rozwój życiodajnych sił i poszerzanie percepcji na subtelnym poziomie energii. Jak zastosowanie wiedzy o fraktalnym polu elektrycznym może przyczynić się do  poprawy jakości życia?

Implementacja fraktalnego pola elektrycznego

Harmonizacja z punktu widzenia fizyki polega na ocenie materii. W architekturze biologicznej ważne jest zrozumienie czym jest żywy materiał (organiczny). Ocenia się wszystkie materiały pod względem tego czy w ich ładunku, w polu kondensacyjnym są fraktalne, czy frakcyjne (w opozycji do fraktalności).

Poniżej przedstawiono tłumaczenie tabel dotyczącej wyboru materiałów architektonicznych z punktu widzenia fraktalnej budowy ich pola elektrycznego

Źródło: Opracowanie własne na podstawie: D. Winter, The Fractal Field - Perfecting "Phaze Conjugation", materiały konferencyjne, Budapeszt 2006.

Paramagnetyki takie jak orgon będą traktować pole elektryczne jak soczewka i zorganizują je (fraktal), czyli będą życiodajne. 
Diamagnetyki takie jak plastik czy aluminium rozpraszają pole magnetyczne jak sito (frakcjonowanie a nie fraktalność) powodując izolację i destrukcję (eksplozja zamiast implozji). Są to materiały o szkodliwym promieniowaniu dla istot żywych.

Oświecenie

Jeśli wpatrujesz się we fraktal wpadasz w trans. Dzieje się tak za sprawą natury fraktala związanej z naturą samej uwagi (percepcji). Sposób, który umożliwia nieskończoną kompresję tworzy jednolite biopole. Nauka jasno definiuje fraktal jako idealną kompresję. Fraktalne pole elektryczne jest przyczyną i mechanizmem wszystkich dośrodkowych i samoorganizujących się sił nazywanych implozją i jest przyczyną grawitacji.

Architektura, która tworzy fraktalne pole elektryczne umożliwia implozję, która jest przyczyną percepcji. To umożliwia osiągnięcie stanu wyższego poziomu świadomości (ekstaza, oświecenie). W stanach wyższej świadomości jesteśmy zdolni zapanować nad materią i dokonać rzeczy z pozoru niemożliwych.

Przykłady bioarchitektury 

Róża, paproć, szyszka. Jej budowa określana jest jako geometria rzutowa i eteryczna siła kształtująca dają pole elektryczne kondensacyjne sprzężone. Ilość napięcia (impedancja), które ma zassać szyszka (kondensator)  z pola grawitacyjnego można zmierzyć woltomierzem.

Fraktale mogą zasysać ładunek dosłownie i bezpośrednio z  pola grawitacyjnego.

Cała biologia wkłada wiele pracy w to by stać się fraktalną, aby zassać ładunek z otaczającego nas efektu pola. Ta umiejętność decyduje o jakości życia, witalności i umożliwia projektowanie żywotności.

Zagrożenia materiałów nieorganicznych

Nauka bardzo powoli dochodzi do tego, czym jest fraktalne pole elektryczne i na czym polega kompresja fraktalna. W terminologii technicznej harmoniczne, które zawierają się w efekcie pola stworzonego przez molekułę np. stal i aluminium są dosłownie przesunięte w fazie elektrycznej w stosunku do wszystkiego, co żyje. Czyli to pole elektryczne aluminium jest dosłownie, mierzalnie i fizycznie trucizną dla wszystkiego, co żyje. Definicja "zła" w języku techniki oznacza falę, która się nie zagnieżdża, nie osadza się w biologii. Potocznie mówimy, że „zło jest brakiem dobra”. Brak dobrej kompresji ładunku elektrycznego wywołuje nieprawidłowości na poziomie biologicznym. Zmienia się jakość ładunku, fali i promieniowania praktycznie uśmiercając komunikację z biopolem. Wyłączenie tej alchemicznej sfery wizualnej można porównać do spędzenia życia w karcerze.
Nieśmiertelność komunikacji polega na umiejętności utrzymania życiodajnej struktury. Ładunek, który nie przetrwa kompresji ulegnie zniszczeniu, a z nim przepadnie wiedza przodków i nasz własny potencjał zarządzania zmianą.

Podsumowanie

Fizyczne piękno i dążenie do doskonałości odzwierciedla umiejętność harmonizacji, fraktalnej kondensacji każdego składnika biosfery, sfery wizualnej, najbliższego otoczenia, siebie samego.

Człowiek odczuwa biofizykę i jego biologia czuje się dobrze w „świętej przestrzeni”, jako miejscu, które go karmi, odżywia biologię elektrycznie. Wówczas możemy wynaleźć nową jakość życia jako świętą architekturę. Zadaniem współczesnego człowieka jest budowanie i doskonalenie w oparciu o fraktalne biopole. 

Według wierzeń religijnych w różnych kulturach świata, gdy człowiek (dusza, chi, prana) może się rozpakować niedestrukcyjnie, dzięki temu zachowuje swoją pamięć nienaruszoną i  może przekazać informację przez śmierć. Rozwój ludzkości przez wiedzę i zmianę przekazywany jest w biopolu, kodzie genetycznym i języku obrazowym. Studiując budowę żyjących kondensatorów czcimy  Boga i naturę jako przejaw boskiej inteligencji. Ta szczególna infrastruktura  tworzy otoczenie wizualne człowieka i jest narzędziem wspierającym jego każde działanie. Higiena działań człowieka, w tym udanych narodzin i śmierci zależy od zrozumienia fraktalnej pojemności elektrycznej. Architektura biologiczna jest początkiem uczenia się jak pomagać ludziom rodzić się i umierać w sposób udany, harmonijny z naturą, i jak w doskonały sposób archiwizować doświadczenie przeszłości.

Wnioski

1. Służba rozwojowi człowieka zależy od służby biologii od wewnątrz (bioarchitektura).
2. Doskonała kompresja jest bezwględnie istotą najdonioślejszych tematów w fizyce.
3. Teoria nauki i techniki potwierdza koncepcję Stwórcy inteligentnego.
4. W żyjących kondensatorach łatwiej uzdrowić człowieka i rozwijać wiedzę.
5. Bioarchitektura jest warunkiem koniecznym dla stymulacji rozwoju jakości życia.
6. Bioarchitektura jest najdoskonalszą formą istoty koncepcji jakości wizualnej.

________________________________________

Źródło obrazów wykorzystanych w artykule: google graphics: fractal field

Badanie uwarunkowań rozwoju jakości wizualnej

Kliknij, aby wziąć udział w badaniu

User Experience (UX) design - Myślenie o doświadczeniach klienta

Wstęp

Coraz większą wagę przywiązuje się do elastyczności i zwinności działania w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu. Poczucie ciągłego przyspieszenia życia sprawia, że zainteresowanie użytkowników budzą proste rozwiązania, metody i narzędzia, które można wykorzystać od razu, w kreatywny sposób, z efektywnym skutkiem. Rynek kreacji wizualnej z natury wymaga innowacyjności i koncentracji na wysokich potrzebach klientów. Przeplatanie się nauki i sztuki stanowi jeden z najlepszych przykładów projektowania UX. Wąska i nietypowa specjalizacja oferty wymaga zwinności  pod względem organizacji pracy, wytwarzania dóbr i usług oraz obsługi klienta. Zarządzanie jakością w kreacji wizualnej wiąże się z podejściem systemowym, procesowym i ciągłym doskonaleniem na wszystkich poziomach działania. Stosowanie innowacyjnych rozwiązań warunkuje utrzymanie się na rynku krajowym oraz zaistnienie w sektorze międzynarodowym.

Obiekty handlowe, wirtualne środowisko, muzea, wystawy, parki rozrywki, zoo, imprezy, wycieczki, restauracje, to tylko niektóre przykłady projektowania opartego na doświadczeniu użytkowników (UX design). 

Projektowanie doświadczeń w sferze jakości wizualnej dotyczyć może poziomu satysfakcji użytkowania systemu, produktu lub usługi.

Czynnik WOW

Czynnik zachwytu decyduje o pozytywnym doświadczeniu klienta, odbiorcy lub użytkownika. W kreacji wizualnej ważnym elementem jest także zadowolenie autora, wystawcy i usługodawcy, jako satysfakcja z wykonywania poszczególnych czynności składających się na całokształt doświadczenia związanego z publikacją i sprzedażą. Umiejętność systemowego i procesowego spojrzenia na doświadczenie użytkownika pozwala dostrzec wiele istotnych zależności warunkujących sukces marki na rynku. Ponadto, taka satysfakcja umożliwia osiąganie stanu przyjemności z wykonywanej pracy, którą traktuje się z pasją. Na pasję jesteśmy gotowi poświęcić znacznie więcej czasu i energii, więc jako kreatorzy własnej marki osiągamy lepsze wyniki w krótszym czasie. 

Innowacyjność i przewagę konkurencyjną buduje się obecnie na etapach projektowych w dopasowaniu produktów i usług do potrzeb klientów oraz kontekstu użycia. W centrum zainteresowania znajduje się człowiek – komfort użytkownika i jego wymagania, oraz łatwość i intuicyjność rozwiązań jako kryteria dokonywania wyboru aplikacji i narzędzi przez użytkowników. Wokół doświadczenia użytkownika (user experience) buduje się architekturę informacji, która zapewnia zwinne (agile) podejmowanie decyzji i optymalizację opcji kastomizacji (custom services). Zakres funkcjonalny produktu/usługi projektowany jest z poziomu potrzeb i oczekiwań, a nie technologii.

"You've got to start with the customer experience

and work back toward the technology.”

Steve Jobs

Projektowanie oparte na doświadczeniach klienta

Obszar UX (User Experience) rozwinął się w branży produktów elektronicznych i ma szerokie zastosowanie w projektowaniu skoncentrowanym na potrzebach użytkownika. Steve Jobs, uważany z lidera tej filozofii w przemyśle komputerowym i rozrywki, tworząc jakość Apple podkreślał, że należy zacząć od doświadczenia klienta i wokół niego opracować technologię.

Doświadczenie użytkownika to suma wszystkich doznań osoby mającej kontakt z produktem/usługą/systemem. Rolą projektowania UX jest wpływanie na doznania, aby zwiększać poziom satysfakcji klientów. Zwinność takiego podejścia polega na absolutnej elastyczności i uwzględnia takie aspekty jak architektura informacji, użyteczność, dostępność, zapotrzebowanie, projektowanie wizualne, projektowanie graficzne, strategia informacji, technologie informacyjne. Interaktywność nowoczesnej technologii oraz wymóg intuicyjnej samoobsługi narzędzi multimedialnych wymusza takie podejście do potrzeb użytkowników. Projektowanie UX wiąże się z koniecznością wykorzystania dorobku wielu dziedzin wiedzy, nauki i sztuki, w tym psychologii społecznej, nauk behawioralnych, architektury, ergonomii, kognitywistyki, projektowania systemu, produktu i usługi, programowania, narracji, strategii marki i licznych dyscyplin artystycznych.

Proces projektowania doświadczeń rozpoczyna identyfikacja doświadczenia, które chcemy dostarczyć. Poniżej przedstawiono ciąg myślenia o projektowaniu doświadczeń.

Rys. 1. Proces projektowania doświadczeń

Źródło: Opracowanie własne

Przedmiotem rozważań metody projektowania doświadczeń jest poszukiwanie kreatywnych rozwiązań, które sprawią, że procesy stają się przyjemnym doświadczeniem. Komfort użytkowania narzędzi jest niezwykle istotnym elementem zarówno pracy twórczej oraz związanej z nią obsługi.

Często instrukcję lub grupę instrukcji trzeba wykonać wielokrotnie, powtarzając je znowu i znowu, aż do chwili, gdy zostanie spełniony jakiś warunek (w szczególności np. dotyczący liczby powtórzeń). Każde powtórzenie instrukcji lub ich grupy nazywa się iteracją, a językowa konstrukcja pozwalająca na ich powtarzanie - pętlą iteracyjną.

W środowisku wirtualnym, podstawowym wymogiem jest prostota oraz intuicyjność użytkowania interfejsu aplikacji, a także jej funkcjonalność. Optymalizacja użytkowania na różnych poziomach funkcjonowania często przesądza o sukcesie organizacji, ale równie istotna jest w samodzielnym kreowaniu swojego wizerunku przez freelancerów. Potrzeba rozwijania portfolio i panelu sprzedaży w sieci stawia przed twórcami wiele wyzwań, stając się miarą realnych umiejętności jako wolnych strzelców. Freelancer, który potrafi wcielić się jednocześnie w rolę inżyniera jakości, zarządcy, ekonomisty, architekta informacji, prawnika, marketingowca i bloggera wielokrotnie zwiększa swoją wartość także na rynku wiedzy i edukacji. Wielozadaniowość i umiejętność strategicznego spojrzenia na systemowe zależności między potrzebami użytkowników a możliwością zaprojektowania pożądanych funkcji kształtuje się na subtelnym poziomie kryteriów uniwersalnych, a jednocześnie wyspecjalizowanych. Sposób zarządzania komponentami UX ilustruje rysunek 2.

Rys. 2. Komponenty projektowania doświadczeń

Źródło: Opracowanie własne, na podstawie A. Green, UX skill set

Powyższy model komponentowy UX opiera się na przykładowym zestawie umiejętności wymaganych do profesjonalnego zarządzania projektem i architekturą doświadczenia wraz z obsługą procesów z nim związanych (UX skill set). Poszczególne aspekty podzielono na trzy podstawowe obszary kompetencji UX: strategię (strategy), praktykę (practice), i usługi (delivery). W centrum obszarów kompetencyjnych umieszczono potrzeby i oczekiwania użytkownika. Każdy blok komponentowy koresponduje z zapotrzebowaniem w obszarze dobrej praktyki zawodowej i stanowi ciekawy przykład rozkładu wyspecjalizowanych kompetencji. Skuteczność projektowania doświadczeń odzwierciedla poziom komfortu użytkowania.

Architektura informacji

Projektowanie i kontrola doświadczeń od zarania dziejów była obsesją biznesu, poli-tyki i religii. Nowe technologie pozwalają obecnie na zarządzanie elementami środowiska, a procesy globalizacji wymuszają na przedsiębiorczości totalne zarządzanie jakością (Total Quality Management). W konsekwencji, ważnego znaczenia nabierają doświadczenia użytkowników elementów, którymi się zarządza. Specyfika projektowania doświadczeń jest bardzo relatywna i charakteryzuje się różnorodnymi podejściami do komponentowego rozwiązywania problemów użytkowania.

Zadanie osadzania doświadczenia jest zasadniczo związana z lokalizacją,  istniejącymi warunkami i możliwościami oraz cechami otoczenia wizualnego. Naturalnymi punktami kontaktowymi są istniejące konteksty popularno-naukowe, artystyczne, historyczne i kulturowe. Kształtowanie doświadczeń trwa nieustannie i tak długo, jak długo trwa rozwój produktu. Kolejne fazy projektowania charakteryzuje podejście agile.

Rys. 3. Architektura informacji

Źródło: Google research

Zwinna i elastyczna marka

Popularność koncepcji Agile i Lean związane są z dojrzewaniem organizacji do projektowania UX. Zalety i korzyści płynące z ich stosowania można przełożyć na potrzeby i wymagania marki, która chce działać zwinnie i elastycznie na rynku kreacji wizualnej.

Rys.4. Projektowanie doświadczeń na przykładzie sprzedaży internetowej

Źródło: Opracowanie własne

Na ikonografice powyżej (rys.4) przedstawiono praktyczne zastosowanie zasad projektowania UX w procesie budowania pozytywnych doświadczeń wokół działalności systemowej związanej z kreowaniem marki i jej sprzedażą internetową. Oprócz polepszania jakości produktów i usług, twórca otrzymuje kreatywne narzędzie umożliwiające sterowanie własną satysfakcją z udziału w procesie kreowania promocji i sprzedaży marki w Internecie.

W centrum znajduje się doświadczenie użytkowników (klientów platform sprzedaży – wystawców i kupujących) oraz wysokie wymagania jakościowe. Wokół aktualnych potrzeb i oczekiwań powstaje architektura informacji ilustrująca istotne czynności, punkty i momenty krytyczne, których neutralizacja i zamiana w pozytywne doświadczenie jest kluczowym wskaźnikiem chęci użytkowania i zadowolenia z aplikacji on line. Strukturalny pierścień wymagań systemowych, procesowych i ciągłego doskonalenia w czasie (przed, w trakcie i po doświadczeniu) określają zasady totalnego i zwinnego zarządzania oraz standardy jakości  (Agile Manufacturing, Total Quality Management, normy ISO i inne). Wśród doświadczeń, najwięcej czynności „przed” odpowiada sferze systemowej i dotyczy strategii działania. Czynności „w trakcie” są zazwyczaj związane ze świadczeniem usług. Czynności „po” badają sferę produktu. Aby doświadczenie było dostosowane do potrzeb użytkowników potrzebna jest koordynacja obsługi (custom services).

Ten prosty i zwinny model procesu budowania marki w  środowisku multimedialnym uzasadnia potrzebę wprowadzenia myślenia systemowego i procesowego o jakości wizualnej. Marki i inicjatywy, które chcą zaistnieć i utrzymać się na rynku międzynarodowym muszą inwestować w zarządzanie projektami i projektowanie doświadczeń. Dla użytkowników liczy się prostota, zwinność, intuicyjność i stylowy wygląd. Te kryteria przesądzają o sukcesie prezentacji zawartości, kreowania profili, szablonów, możliwości obserwowania, planowania i dywersyfikacji ofert.

Tendencje i trendy projektowania UX w Polsce i na świecie

Rynek przemysłów kreatywnych na świecie należy do najbardziej rozwojowych, dochodowych, innowacyjnych oraz interdyscyplinarnych. Projektowanie doświadczeń jest dość obszernie rozwijanym tematem w literaturze amerykańskiej i powszechnie stosowanym w różnych branżach usługowych. Popularny jest model przedsiębiorczości Agile,  dedykowany jednostkom i organizacjom działającym w środowisku dynamicznych zmian i niestabilności wpisanej w ryzyko zawodowe. Kierunki ewolucji projektowania doświadczeń zmieniają się wraz z identyfikacją aktualnych potrzeb i wymagań użytkowników.  

W Polsce jest to problematyka stosunkowo nowatorska i coraz szybciej rozwija się szczególnie w branży oprogramowania.

Model agile domeną jakości wizualnej

Rynek kreacji wizualnej cechuje naturalna orientacja na indywidualne potrzeby klienta. Koncepcja zwinnej organizacji dominuje w branżach przemysłów kreatywnych, ponieważ większość z nich działa według modelu wirtualnego przedsiębiorstwa. W ofercie figurują produkty i usługi unikatowe (one-of-a-kind), krótkie serie odznaczające się wyjątkowością, z możliwością maksymalnej optymalizacji detali według potrzeb i upodobań klienta. Gigantyczna różnorodność wytwórcza, która charakteryzuje rynek kreacji wizualnej stanowi idealne środowisko wspierające zdobywanie wiedzy, eksperymentowanie i innowacyjność. Idea zwinnej produkcji wpisuje się doskonale także w koncepcję sprzedaży wirtualnej, szczególnie towarów i usług związanych ze sztuką użytkową, nisko nakładowymi kolekcjami. Na schemacie poniżej przedstawiono klasyczny cykl życia procesu kastomizacji Agile, na przykładzie standardowego procesu składania indywidualnego zamówienia na platformie internetowej.

Rys. 5. Cykl kastomizacji jakości w Agile 

Źródło: Opracowanie własne

                              

Zarządzanie projektem Agile w kreacji wizualnej określa ogólne metody, które umożliwiają iteracyjne podejście do realizacji projektu. Cechą wyróżniającą podejście Agile jest nadanie innego priorytetu dla trzech aspektów  - elementów, czasu i kosztów. Koncepcja Agile stosuje ścisłą dyscyplinę w stosunku do czynników minimalizacji czasu realizacji projektu i kosztów, oraz obejmuje przegląd i priorytety istotne dla elementów (kastomizacja wysokich wymagań).

Wnioski

Zaletą modelu przedsiębiorstwa agile jest zachowanie zasad filozofii ciągłego doskonalenia, przy jednoczesnym ograniczeniu wad Kaizen, takich jak zbytnia drobiaz-gowość, powolne procesy długotrwałych zmian, czy bariery kultury organizacyjnej. Zwinność koncentruje się na wysokich kompetencjach i wyjątkowych umiejętnościach, które wyróżniają ofertę na rynku i podkreślają indywidualny charakter marki, działalności twórczej i wytwórczej. Nieprzewidywalność popytu kompensowana jest poprzez zdobywanie wiedzy, ciągłe doskonalenie i innowacyjny rozwój, który zapewnia alternatywne pomysły na wzrost konkurencyjności. Wysoki stopień kastomizacji produktów i usług wymaga jednak inteligentnej i bardzo elastycznej struktury organizacji oraz zabezpieczenia na wypadek niespodziewanych wydarzeń.

Bibliografia

Chui Chui Dan – UX Design, w: Smashing Magazine, http://uxdesign.smashingmagazine.com/

Dymecki B. – Czym jest dla mnie user experience?, UX focus,  26 grudnia 2013, http://uxfocus.pl/1087/czym-jest-dla-mnie-user-experience/
Jurga A., Agile. Blog o zarządzaniu zwinnym, http://agile.edu.pl/

Kołomańska K. – Internetowa sprzedaż małych kolekcji, Stowarzyszenie Jakości w Sztukach Wizualnych, Warszawa, marzec 2014

Krug S. – Don't Make Me Think, Revisited: A Common Sense Approach to Web Usability, New Riders, Berkeley, CA 2014

Norman D. – The design of every things, Basic Books, New York 2011
Rudnicki J., Przedsiębiorstwo Agile, w: Logistyka Produkcji, log24.pl

Saffer D. – Designing for Interaction: Creating Innovative Applications and Devices, New Riders, Berkeley, CA 2010

Shneider J., Stickdorn M. – This is Service Design Thinking, BIS Publishers, Amsterdam 2011

Trzcieliński S. –  Modele zwinności przedsiębiorstwa, w: S. Trzcieliński (red.), Nowoczesne przedsiębiorstwo, Wydawnictwo IIZ PP, Poznań 2005

Wykład: Iteracje, Polsko Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych, http://edu.pjwstk.edu.pl/wyklady/ppj/scb/Iteracje/Iteracje.html

KEIT, SJSW

Jakość wizualna w kulturze Słowian

„Opróżnij swój kielich wiedzy wypełniony po brzegi informacjami

I zapełniaj na nowo tylko tymi obrazami,

 z którymi czujesz wewnętrzną zgodę, współbrzmienie”

Kto nie zna przeszłości, nie ma przyszłości

Istnieje słowiańska legenda zapisana w Wedach, która opowiada o tym, jak nasi przodkowie żyli w zgodzie z naturą i zostawili po sobie ślady innej jakości życia. Obraz świata w swej najdoskonalszej pierwotnej formie. Studiując materię, człowiek dąży do doskonałości i zgodności z przyrodą. 
Część podań zachowała się w różnych kulturach i religiach świata do czasów obecnych. Starowiercy tę wiedzę zebrali i głoszą, że pochodzi od Prasłowian.

Naturalną misją języka jest formowanie obrazu. Według starej wiary, tak jak ręce i intencje, obraz powinien być zachowany w czystości. Według Inglistów, zaśmiecenie języka powoduje zmianę myślokształtu i skaża jego budowę. 
Zmianę lub usunięcie z języka kluczowych fraz można porównać do pozbawienia słów treści. Język z takim defektem przestaje prawidłowo obrazować. W ten sposób ewolucja współczesnego języka dąży do degradacji kodu zawartego w słowach, które okrajane są z obrazu.  

Aby człowiek nauczył się obrazować świat w prawidłowy sposób, musi zechcieć otworzyć się na uniwersalne prawa natury i przestrzegać ich dobrowolnie. Tylko wtedy zacznie dostrzegać inną jakość życia i korzyści płynące z tworzenia naturalnej harmonii w sobie i wokół siebie. Proces ten jest długotrwały i można go porównać do nauki, kiedy dziecko najpierw poznaje alfabet, będąc uczniem potrafi płynnie czytać, jako student już wie po co się uczy, a gdy biegle nauczy się władać wyuczoną dyscypliną, wtedy staje się jej mistrzem. 
Gdy człowiek przekona się, że może doskonalić jednocześnie wszystkie poziomy jakości życia tylko dzięki przestrzeganiu praw natury i odczuje z tego realną satysfakcję, wtedy sam zazwyczaj porzuca to, co mu utrudnia dalszy rozwój. 

Dlaczego więc dla jednych ludzi prawa natury są widzialne, rozumieją ich naturę coraz lepiej wraz z doświadczaniem życia, a dla innych do śmierci pozostaną niewidzialną fantazją, ciekawostką z pogranicza zdarzeń określanych jako paranormalne a nawet magiczne? 

Wyjaśnienia udziela prasłowiańska teoria prawidłowego obrazowania, zgodnie z którą obecny sposób obrazowania świata w nowoczesnej cywilizacji nie dostarcza już człowiekowi wiedzy na temat istoty egzystencji i doskonalenia zgodnie z naturalnymi wzorcami jakości, jaką jest dążenie do harmonii z przyrodą, polegające na szacunku do współzależności energetycznej kierującej światem fizycznym.
Starowiercy twierdzą, że współczesne obrazowanie wypaczone jest innymi znaczeniami, które zatraciły pierwotny sens, więc i słowa opierają się na uszkodzonym kodzie. To błąd w systemie edukacji wizualnej, przez który ludzkość zatraca nie tylko umiejętności "paranormalne", ale i te podstawowe jak logiczne myślenie, potrzeba samodoskonalenia i uniwersalna miłość. Uniwersalny wzorzec jakości życia zakodowany jest w naturze i nasz prawdziwy potencjał ujawni się tylko, gdy uczciwie żyć będziemy według jej praw. 

Ludzie myślący wybiórczo kierują się osiąganiem własnych korzyści zamiast ogólnym bezinteresownym dobrem. Nie dostrzegają zależności świata materialnego od przepływu energii. Ani wpływu jaki wartość dodatnia energii wokół ma na poszczególne jednostki i podsystemy funkcjonujące w materialnym świecie. Duchowa jakość życia pozostaje dla nich obcą sferą.
Jednocześnie, elementy języka pierwotnego istnieją we współczesnej kulturze, ale w błędnej konfiguracji obrazowania służą dalszemu rozkładowi energetycznemu, zamiast wspieraniu harmonizacji. To wszystko negatywnie wpływa na człowieka i ogólną jakość życia na Ziemi.     

"Czas przyszły wyjaśni tę prawdę, że od wczesnego polania nas wodą zaczęły się zmywać wszystkie cechy nas znamionujące, osłabiał w wielu naszych stronach duch niepodległy i kształcąc się na wzór obcy, staliśmy się na koniec sobie samym cudzymi."

Adam Czarnocki (Zorian Dołęga Chodakowski; 1784–1825)

Czy rzeczywiście chrzest odebrał nam świadomość i oderwał od słowiańskich korzeni? Z pomocą przychodzą zalecenia słowiańskich przodków, według których proces ten jest odwracalny. Wystarczy powrócić do korzeni i wyjaśnić zapomniane obrazy, a pamięć rodowa na nowo wskaże nam drogę nie tylko do utraconych zdolności, ale i do ogólnego dobrobytu w zgodzie ze środowiskiem naturalnym. To znajomość elementarnych Prawd, o których wiedzieli nasi przodkowie - przekonują Starowiercy - Tylko człowiek oderwany od korzeni poszukuje obcych mistrzów. 

Idąc tym tokiem myślenia, dziś wszyscy zdajemy się być oderwani od korzeni, nieobecni i chętnie eksperymentujemy. Nowe pokolenia przywiązują wagę do tego jak być elastycznym i zwinnym w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu. Poczucie ciągłego przyspieszenia życia sprawia, że zainteresowanie budzą proste metody, które łatwo zastosować z wymiernymi skutkami widocznymi od razu. Babcina nauka, aby "robić jak należy" traci na znaczeniu w otoczeniu, w którym do przetrwania liczy się nie sposób i klasa działania, a szybkość, wydajność i skuteczność w niskiej cenie. Jednak prawdziwie mistrzowskie umiejętności sterowania wiedzą i sztuka podejmowania właściwych decyzji wynikają z wieloletniego treningu i nie zastąpi ich ani zabawa energią, ani żadna droga na skróty. 

Słowiańska koncepcja świata jest represjonowana od wieków. Powrót do natury sprawia, że sztucznie pompowany świat pieniądza i konsumpcji przestaje spełniać swoją funkcję, więc może runąć w gruzach. Nie chcą tego ani koncerny, ani instytucje, ani politycy, ani zwolennicy izmów. Nie chciałby tego nikt, kto czerpie korzyści z obecnego układu. Możliwe, że nawet przeciwnicy nie potrafiliby żyć poza systemem, ponieważ oni także są ważną jego częścią (podsystemem).
Zamiast upatrywać apokalipsy materializmu można poszukać alternatywnych rozwiązań systemowych, które umożliwiłyby harmonijne współistnienie różnorodnych potrzeb i oczekiwań cywilizacyjnych, tj. przedsiębiorczość, wymiana dóbr i usług, czy technologia komunikacji, ale w zgodzie z przyrodą i na zasadach prawidłowego obrazowania. 

Kalendarz Słowiański 

Obraz – pierwotna funkcja języka

Pierwotna, źródłowa metoda zapisu języka oparta jest na skomplikowanym systemie. Polega on na przekazie określonych obrazów w wielowymiarowych strukturach czytanych "krzyżówkowo" we wszystkie strony – pionowo, poziomo i skośnie, dzięki czemu możliwy jest dostęp do informacji zakodowanej na zróżnicowanym poziomie wtajemniczenia. 
Już w samym języku zakodowane są aksjomaty życia, ponadczasowa mądrość zawarta w głębi wizji i głębi wiedzy. Dodatkowo, pierwotny obraz słowa  (jako wibracja dźwiękowa) działa na poziomie komórkowym, jak dowodzą liczne badania naukowo-medyczne. A dokładniej, słowo wpada w rezonans, który wywołuje reakcję w łańcuchu DNA fauny i flory. Im wyższa świadomość, tym wyższa skala rezonansu. Odbierają te wibracje wszystkie żywe istoty na subtelnym poziomie fizycznym, instynktownym i nieuświadomionym. 

Prostszą wersję takiego systemu obrazowania treści zawierają m.in.: Staro-Słowiańska bukwica, kalendarz Słowian, futhark klasyczny, teoria liczb, święta geometria i muzyka klasyczna. Symbolika zaliczana do uświęconej w różnych kulturach świata to najbardziej powszechnie znany język obrazowy. To skarbnica wiedzy o znaczeniu i etymologii słów żywych w ludzkiej wyobraźni. Alfabet obrazowy, figury i liczby stanowią nieocenione narzędzia odczytu wibracji, o ile potrafimy prawidłowo obrazować na różnych poziomach subtelnych jednocześnie. Oczywiście istnieje wiele systemów obrazowania i przypisuje się im różne pochodzenie. 
Poniżej przedstawiono przykłady języka obrazowego, który kiedyś był żywy w kulturze jako narzędzie - kompas natury, a który można przywrócić do powszechnej edukacji bez ryzyka i kontrowersji wokół jego korzeni, skuteczności, efektów ubocznych. 

Głagolica

Bukwica (49 obrazów)

Tłumaczenie futharku na litery łacińskie. 

Kolejne poziomy przełożenia obrazów to liczby

 futhark klasyczny z angielskim opisem

Najpiękniejsze wydawnictwo Futharku  (Nordic Runecraft)

Kwiat życia wpisany w sześcian Metatrona

Prawidłowe, czyli odpowiadające zasadom i normom obrazy, których pierwotną funkcją jest obrazowanie, czyli wychowanie i edukacja w intencji prawdy. Taka definicja obrazowania zachowała się w języku staroruskim, w starych bajkach, pieśniach, mądrości ludowej i świętych księgach. Czerpiemy z tej wiedzy na co dzień, dopóki jest powtarzana i dzięki temu Prawda nie wyjdzie z użycia. Magia słowa zaklęta jest ich budowie, rytmie i składni. Wraz z zapomnianymi słowami odchodzą w niepamięć całe obrazy – utracona wiedza i doświadczenie przodków. 

Jakie znaczenie osobiste ma dla nas współczesny sposób obrazowania obecny w przestrzeni wizualnej? 

Część informacji umysł przyjmuje automatycznie. Można powiedzieć, że nie zawsze jesteśmy autorami własnych myśli i czynów, ponieważ ulegamy sugestiom i programom mentalnym. W tym miejscu należy podkreślić kluczowe znaczenie prawidłowego obrazowania w rozwoju człowieka. Według Inglistów, ten szczególny rodzaj równowagi w otoczeniu wizualnym może przywrócić szacunek do prastarych zwyczajów. Tylko od człowieka zależą efekty działania. Wymagania są bardzo ściśle określone i wywołują niekończące się fale kontrowersji wokół codziennej obyczajowości, z higieną włącznie.

Argumentem, który zdecydowanie przemawia za koncepcją starowierczą jest fakt, że człowiek świadomy doskonale rozumie procesy w nim zachodzące i daleki jest od stwierdzenia, że nie ma pojęcia, co się z nim dzieje. Co więcej, zdolny jest do samodzielnego rozwiązywania swoich problemów na każdym poziomie egzystencji, nie krzywdząc przy tym innych ludzi i środowiska, a powodując ich wzrost. Potrafi myśleć systemowo o energii, dzięki czemu zdolny jest optymalizować materię na poziomie subtelnym, czyli uzdrawiać siebie i innych z wielu chorób i dolegliwości, przewidywać oraz wpływać na przyszłość na podstawie wiedzy z odczytu opartego na języku prawidłowego obrazowania świata.

Jak każdy żywy organizm, mniej lub bardziej świadomie dążymy do polepszania jakości naszego życia. Cała istota i piękno rodzaju ludzkiego tkwi w indywidualnym trudzie, jaki gotowi jesteśmy podjąć w celu rozwoju. Jeśli działamy w zgodzie z naturą, otrzymujemy dodatkowy system wsparcia, którego energia to nic innego jak wiedza o siłach działających w przyrodzie. Jest ona mocą napędową dla osiągnięcia pełni potencjału człowieczeństwa. 

Warto zwrócić się ku własnym korzeniom - Słowiańskim. Obyśmy z popularności łowickich kogutków i przaśnych teledysków wynieśli coś więcej niż modę na swojski design i tańce na zlocie w Noc Kupały. Jeśli otworzymy się na Prawdę, odnajdziemy nie tylko siebie ale i to, co do życia w harmonii nam potrzebne tu i teraz. Ale gdzie odnaleźć Prawdę? I jak ją rozpoznać?

Związek przyczyny i skutku

Wystarczy rozejrzeć się i zastanowić, do czego w życiu przysposabia nas to, co komunikowane jest w najbliższym otoczeniu wizualnym. Co widzimy ponad chaos informacyjny w mediach? Ponad rozmaite konfiguracje gotowych przepisów na życie, schematy miłości, cierpienia, przemocy, pożądania, rywalizacji, konkurencji, konsumpcji, polityki, krzywdy i strachu, klęsk, kłamstwa i braku sprawiedliwości. Czy potrafimy czytać między wierszami? Czy kierujemy się kompasem natury? Czy słuchamy co mówi nam własny organizm?

Zgodnie z prawem przyciągania, uczymy się żyć według takich schematów, za którymi podąży nasza uwaga. Energia podąża za uwagą. Zgodnie z wiarą Prasłowian, jakość naszej egzystencji dokładnie odzwierciedla zbiór naszych doświadczeń rodowych lub ich braku.
Można dodać, że to czym odżywiamy umysł określa naszą zdolność obrazowania świata.

Przyczyn braku harmonii w przestrzeni wizualnej można upatrywać w ogólnej dysharmonii współczesnego stylu życia. Błędem jest oceniać jakość życia przez pryzmat porównywania jednych obrazów do innych, ponieważ jakość nie jest produktem, tylko procesem doskonalenia. Istotą procesu doskonalenia osobistego jest harmonia wynikająca ze znajomości pierwotnej natury obrazowania i ciągłe doskonalenie się w równoważeniu jej cyrkulujących właściwości. Chodzi o totalną i zwinną indywidualizację cech, które łączą się w podobne układy, ale różnią je subtelne szczegóły. Umiejętność obserwacji na poziomie subtelnym kompletnie zmienia warianty oceny i decyzje dokonywane na poziomie podstawowym. Nieznajomość energii i natury (poziomów subtelnych świata fizycznego) sprawia, że na poziomie podstawowym pewne wybory dokonywane przez osoby myślące w kategoriach energii uchodzić będą wśród innych ludzi za nienormalne w świetle obowiązujących norm instytucjonalnych i obyczajowości. 

Człowiek, który jest pozbawiony możliwości interpretacji natury własnej i praw wokół siebie, oderwany jest w istocie od podstawowej wiedzy. Innymi słowy, wiedzę o naturze pobieramy z otoczenia, ale taka będzie nasza Prawda, na jaki odczyt i interpretację nas stać w danej chwili.

Prasłowiańska legenda o powstaniu języka

Zachowanie starożytnej wiedzy i mądrości jest możliwe dzięki obrazowi zawartemu w wielowarstwowych tekstach. Według legendy,

„Bogowie posługiwali się telepatycznie obrazem i nie potrzebowali słów. Nie musieli niczego ukrywać przed sobą nawzajem. Przekazywali sobie wzajemnie swoją moc i byli silni niewidzialną nicią przodków i potomków. Gdy do gry dołączyli przybysze, Bogowie ograniczyli swe zdolności, ponieważ przybysze ich nie rozumieli. Wymyślano coraz to nowe sposoby nauczania, ale bezskutecznie. Niektórzy bogowie ograniczyli siebie do poziomu zrozumienia świata przybyszów i dali im słowa praźródeł, aby możliwe było osiągnięcie harmonii. Jednak przybysze wykorzystali słowa przeciwko Bogom, aż ci sami zapomnieli, kim są i skąd pochodzą. Odtąd wiodą grę, którą nazywamy życiem.”

Nostalgią słowiańskiej duszy można nazwać tęsknotę za życiem według tego zapomnianego, pierwotnego obrazu źródeł.

Współczesne problemy są efektem minionych kuracji. Obserwując ewolucję kultury można zauważyć wielką rolę reform języka i jego sposobu obrazowania na poziom lokalnych wierzeń, przekonań i zwyczajów. Dobrym przykładem są autonomiczne dzikie plemiona, które strzegą tradycji i kultywują zasady przodków. Wydawać się może, iż dzięki temu posiedli klucz do niezwykłej skarbnicy magicznej wiedzy, ale w istocie starają się żyć w zgodzie naturalnymi cyklami przyrody, o których wiedza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Jest to podejście holistyczne, które w sposób całościowy traktuje człowieka, system i otoczenie. 

Wszystko, co nieznane wydaje nam się dziwaczne, ekstrawaganckie i szalone. Należy jednak pamiętać, że nasz światopogląd ogranicza wiele czynników, które wzmagają subiektywizm, ignorancję i krótkowzroczność. Podejście systemowe do prasłowiańskiej koncepcji obrazowania pozwala dostrzec oraz pojąć subtelne poziomy, do których odnosi się prawidłowe obrazowanie. Jak każda filozofia ma swoje wady, ale dysponuje szeregiem przydatnych, a nawet niezbędnych narzędzi rozwoju. 

Podstawowe obrazy źródeł

Warto sobie uświadomić podstawowe słowa w prasłowiańskim języku obrazowania. Jak na przestrzeni wieków ich pierwotne znaczenie zmieniło się we współczesnym obrazowaniu? Czym jest pojęcie obrazu, kultury, słowa? Jak reformy języka wpływają na jakość kształtowania obrazu? Jak nowe kształtowanie obrazu wpływa na rozwój kolejnych pokoleń ludzi? Jak kolejne pokolenia ludzi wpływają na postęp cywilizacji?

Wypaczenie pierwotnego kodu zawartego w słowach - obrazach widoczne jest w problemie współczesnej komunikacji. Mimo wielości jej form, nośników, wiedzy o obrazie i proponowanych jego interpretacji, słowa fałszują obrazowanie świata. Żyjemy na wieży Babel, w której nikt nikogo nie rozumie, ponieważ używając nawet tego samego języka, odmiennie interpretujemy (semantyka) i odbieramy niuanse na subtelnych poziomach.

Falsyfikacja wychowania i edukacji odbija się na cywilizacjach w postaci utraty zdolności do porozumienia - elementarnej komunikacji, twórczego odczytywania znaczeń obrazów, słów, tradycji, kultury, nauki i wiedzy. Bezmyślne, automatyczne, dowolne i odtwórcze powielanie, mieszanie informacji i symboli tworzy sprzężenie, które można określić jako wtórna analfabetyzacja człowieka na o wiele głębszym poziomie, niż literacki. Dotyczy bowiem całej infrastruktury myślowej - jednostek, grup i narodów - która wprawia materię w ruch i tworzy cywilizację na Ziemi. Można powiedzieć, że narody ubożeją wprost proporcjonalnie do zaniku języka jako umiejętności myślenia i obrazowania w ich pierwotnym naturalnym rytmie. Im więcej cywilizacji, tym mniej kultury.

„Księga natury została zapisana przy pomocy matematycznych symboli. Dokładniej: natura przemawia językiem matematyki: literami tego języka są trójkąty, okręgi i inne figury geometryczne”

GALILEUSZ (1564-1642)

Harmonizacja bez magii i zabobonów

Ciekawym zagadnieniem staje się badawczo-naukowy aspekt tematu harmonizacji energetycznej. Okazuje się, że dostępne są liczne dokumentacje medyczne i laboratoryjne, które potwierdzają skuteczność praktycznego zastosowania praw przyrody bez skutków ubocznych kojarzonych z okultyzmem (w tym terapii naturalnych, magnetyzacji, ćwiczeń synchronizujących półkule mózgowe, algorytmów i innych zabiegów stosowanych przez sympatyków wiedzy i natury). Tematy dotychczas uważane za mistyczne można przeanalizować naukowo, metodycznie i medycznie. Sprawdzić od kuchni a nawet przetestować na sobie, dotyczą bowiem podstawowych aspektów codziennego funkcjonowania człowieka. Wiele osób jednak obawia się ryzyka, ponieważ dużo mówi się o negatywnych konsekwencjach zabawy z energią wynikających ze złych intencji, niewiedzy i błędnego wykorzystania sił w przyrodzie. 
Wrzucając do jednego worka pojęcia harmonizacji i czarnej magii odbieramy człowiekowi władzę nad samym sobą oraz naturalnie przynależne mu narzędzia rozwoju. Natomiast szeroka społeczna uważność wobec zagadnień alchemii i kultu śmierci jest słuszna, bardzo potrzebna i aktualna. We współczesnym otoczeniu wizualnym istnieje wiele głęboko zakorzenionych pułapek energetycznych, choćby w postaci programów mentalnych zakodowanych na subtelnym poziomie języka obrazowego. Jesteśmy bardzo zagubieni pośród mnogich koncepcji jakości życia, pragnień konsumenckich i sytuacji opiniotwórczych. Nieświadomie powielamy wiele bezużytecznych wzorców, których dostarcza otoczenie, choć w głębi nas istnieją stłumione odpowiedzi na wszystkie egzystencjalne pytania. 

Duchowość w krzywym zwierciadle

Wiele mówi się także o człowieku martwym, upadku człowieka, o jego destruktywnym wpływie na samego siebie i otoczenie. Jednocześnie, coraz bardziej modny staje się prozdrowotny styl życia i rozwój duchowy, a nawet okultystyczny. Kościół bije na alarm, a my czujemy się przebudzeni pod wpływem fali New Age, która uchyla zaledwie rąbka mistycznej góry lodowej rozciągającej się od kultury wschodu po zachód.
Pojawia się wiele gotowych odpowiedzi na piętrzące się w ludzkim umyśle słabości. Chętnie korzystamy z pomocy wróżbitów i egzorcystów, ale nie zastanawiamy się nad tym, skąd pochodzi tego typu energia, do czego jeszcze można ją wykorzystać, ani ile naprawdę nas kosztuje eksperymentowanie z "niewidzialnym".

Przechodzimy na wegetarianizm, kupujemy eko torbę i matę, ćwiczymy jogę i reiki, bawimy się energią kundalini, chętnie stawiamy tarota, choćby w Internecie. Sprzedajemy plazmę, kupujemy lustrzankę i wyjeżdżamy na drugi koniec ziemi, aby odnaleźć siebie. Medytujemy u boku prawdziwego mistrza. Piszemy fotoreportaż z egzotycznej podróży. Studiujemy kabałę, wykorzystujemy feng shui i terapie naturalne. Nosimy pierścień atlantów i hematyty. Próbujemy po chińsku, japońsku, hindusku lub afrykańsku i czujemy, że wciąż czegoś brakuje. Wracamy, wieszamy dzwonki i kryształy, oddychamy brzuchem, otwieramy czakry, jemy glony, hummus i soczewicę, kadzimy szałwią, słuchamy dźwięków blaszanej misy a "zen" jest dalej ulotne. Zastanawiamy się, czy to wszystko na pewno zbliża nas ku doskonałej harmonii? Czy dobrze to robimy? Dlaczego jednym to pomaga, a innych może nawet zabić? 

Czy każdy potrafiłby merytorycznie odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób bada i weryfikuje naturę energii, z której korzysta? 

Biznes ezoteryczny coraz prężniej rozwija się kosztem niewiedzy i ślepej wiary w energię, którą człowiek źle steruje, bo brak mu prawidłowego obrazowania, aby zapanować nad tym, co pojmuje tylko częściowo. Można powiedzieć, że o nieprzewidywalne skutki ezoterycznego show chodzi w otwartym sprzeciwie nauki Kościoła, który jednak nie potrafi obiektywnie wyjaśnić swoich obaw i przekonać do katolickich argumentów. Spór zamiast przybliżać do wiary, raczej odciąga uwagę od istoty duchowości, ponieważ używane w nim przykłady są dla wielu ludzi mało wiarygodne, niejasne, a nawet zabawne. Często przedstawiane są też w taki sposób, jakby celowo miały ośmieszyć problem kultury śmierci i opętań. 

Potrzeba kontrolowania rzeczywistości wynika z braku komfortu i wiedzy o otoczeniu. Nie jesteśmy w stanie kontrolować wszystkiego a nawet nie musimy.  Często kontrola bywa mylona z realnym wpływem, jaki mamy na bieg wydarzeń. Myślimy, że kontrolując mamy na coś wpływ. Taki model oceny sytuacji opiera się na subiektywnych korzyściach i oczekiwaniach, jakich życzyłaby sobie każda jednostka. Tymczasem tworzenie wpływu w kontekście wartości dodatniej i harmonijnej dla rytmu ekosystemu jest procesem wielowątkowym i dotyczy umiejętności równoważenia energii. 
Znajomość języka obrazowania na subtelnym poziomie pozwala spojrzeć w sposób systemowy i procesowy na ciągi przyczynowo-skutkowe, które sterują jakością naszego obrazowania świata, w tym kształtowania opinii o jakości życia. Wpływ osiągamy wtedy, gdy potrafimy doprecyzować własne potrzeby tak, że w naturalny sposób zaistnieją w otoczeniu jako okoliczności sprzyjające realizacji marzeń. 

Zamiast ćwiczyć, oczyszczać się i eliminować własne błędy poprzez energię miłości, wolimy zajmować się dyskusją, słownymi przepychankami, analizą i porównywaniem jakości życia, być on-line gotowi z komentarzem, czekać na okazję do konfrontacji, podkreślania własnej odrębności. Zapominamy, że żyjemy tu i teraz, a energia płynie nieustannie. Tworzymy świat wspólnie i bez przerwy, nawet jeśli nic nie robimy, albo gdy robimy wszystko na odwrót. Jeśli chcemy zmienić siebie i otoczenie na lepsze, warto zacząć od zmiany sposobu obrazowania świata na bardziej harmonijny i zbliżony do przyrody. Wtedy nasz wpływ nabierze wartości dodatniej w szerokiej perspektywie. Wtedy naszym oczom ukaże się całkiem nowy wymiar istnienia. 

Słowiańskie doskonalenie i podejście systemowe

Podstawą zmiany jest wiedza, z której rodzi się potrzeba. Z potrzeby, rodzi się metoda. A wiele metod tworzy system. Sposobem wprowadzenia najprostszej zmiany we własnym życiu jest obserwacja wpływu stosowanych metod na zdrowie fizyczne i psychiczne. Stworzenie własnego systemu, który wpierałby nasz osobisty rozwój wymaga jednak odwagi i krytycznego spojrzenia na własne słabości. Dopiero wtedy okazuje się, jak bardzo uzależnieni jesteśmy od cywilizacji i jak wiele błędów popełniamy w perspektywie długofalowej. Jednak jest różnica między błędami wynikającymi z wiary w dobro, a błędami popełnianymi w celu osiągnięcia osobistych korzyści.

Gotowość i dbałość o to, by stać się człowiekiem żywym, twórczym, który czerpie ze źródła życia jest wyzwaniem dla współczesnego świata. Problem obrazowania językiem esperanto natury i brak wewnętrznej komunikacji człowieka z samym sobą ogranicza zdolność całych pokoleń do przyswajania wiedzy i umiejętności błyskawicznego przekładania jej na własne potrzeby. Problem "wieży Babel" rozwiązuje czyste, harmonijne podejście do życia. Kwestia w tym, jak bardzo chcemy być czyści i harmonijni. Czy jesteśmy w stanie poświęcić cywilizację dla stworzenia prawdziwej kultury, która będzie zbiorem Prawdy?

Ci, którzy potrafią delektować się wyzwaniami i samodoskonaleniem to pasjonaci, geniusze, w tym fanatycy jakości, którzy doskonalą wiedzę na nieprzeciętnie subtelnym poziomie. Ich historie dowodzą, jak różne i trudne są ścieżki pionierstwa. Większość z nich ma własny sposób na twórczość i innowacyjność.
Każdy podkreśla jednak, że sama droga doskonalenia jest fantastyczną przygodą, dzięki której możliwe jest spotkanie wyjątkowych ludzi, światopoglądów, wyzwań, koncepcji oraz pokonywanie barier, które wymuszają poszukiwanie lepszej komunikacji, funkcjonalności, zwinności w dostosowywaniu do zmiennego otoczenia, akceptowalnego poziomu innowacji społecznej i praktycznych potrzeb człowieka (komfort).  To wszystko służy wypracowaniu uniwersalnych zasad, dzięki którym możliwy jest trwały wzrost i rozwój w harmonii z przyrodą. Tylko wtedy twórczość cechuje użyteczność ponadczasowa oparta na zdrowym kodzie obrazowania.








KEIT, SJSW